وقتی تو نیستی
اندوه هراران ستاره بی فروغ
بر پهنای آسمانِ دل میگرید
بیا با شکوفه های گل یاس آشتی کنیم
بیا بر ساقه ها و ریشه عمیقِ این عشق
بوسه بزنیم .
بیا به رسمِ دعا و نیاش
بر زمین...بر سنگ
پیشانی به سجده بزنیم
بیا گامهای فاصله را
با دلی آکنده از مِهر و چشمانی به اشتیاق
کوتاه کنیم
حسی در درون من تو را فریاد میزند
ما را زمان...
مجالِ قهر نیست
برچسب:
نویسنده: نرگس طاهری