کجاست....

آه...

ای روحِ بی سرزمینِ من

آغوشت وطنم بود

باید ببارم ...

بر سطورِ تنهایی خویش

کجاست سایه سارِ امنِ اشتیاق

بر دروازه های رنگین کمان؟

کجاست ناجی رویاهای

به سوگ نشسته اشعارِ سپید

بر برفهای سردِ انتظار ؟

کجاست دلداده جنون عشق

ک با گرمای نگاهش

جوانه های امید را بر شاخسار زندگی

به رنگِ عشق ترسیم کند ؟

کجاست آن سایه سار

کجاست آن ناجی

کجاست آن دلداده عشق ...