دلگیرم....

نشانه ها مرا به تو میرسانند

بغضی ک در صدایم نشسته

اندوهی ک دلم را میسوزاند

تاریکی ک تا انتهای دنیا تاریکی ست

یقینی ک در پیِ اعتماد مردد ماند

هزاران جوانه آرزو ک در دامانِ حسرتِ " چ کنم ها "

در گلدان رابطه خشکید

بستری ک گرمیِ آغوشِ خسته ت را

به خواب هم ندید

عشقی ک مدام آوازِ احتیاط سر میداد

و من....

منی ک در عزلتِ این همه نشانه و اندوه

هنوز و تا همیشه

دوباره باز میخواهمت