یک وجب بهشت ....

جان دلم ...

ای هم آغاز اولین و آخرین

بهانه سرودنم

رهگذار جاده های سبز دیارم

جای دستانت بر شانه های

نازک احساس خالی ست

چشمانِ نگران به آوای احتیاطت را

به من بسپار ...

ک این سفر کرده

آلوده به حسِ عاشقی

عجیب...

میل به آغوشت دارد

ای تو زیباترین سایه بر تنِ عریانِ خیال

اشک های شبیه شبنمم بدرقه غرورت

ای ماندنی ترین غزل

یک وجب بهشتِ بازوانت سهم من

یک جهان عشق در انتظارِ تو