رد پای بهانه های تو را
بهار....
به دستِ طلوعِ خورشید خواهد سپرد
از دیارِ عاشقان
صلیبِ تقدیر به دوش
تا کوی تو....
پروانه وار به انتظار خواهم چرخید
روی سخنم با " تو "ست
تو بگو ...
تا آغازی دیگر تلنگرهای تلخِ دل سپرده گی را
چگونه از سر به در کنم ؟!
تا هنگامه شیرینِ دلدادگی و جنون
لیلی وار ....
سختیِ این سرسپرده گی را
چگونه با حسرتی جانسوز تقسیم کنم ؟!
آه ...
کاش در زبانِ مشترکِ پرسه های عاشقی
واژه ی درد را تفسیر و معنا بود
برچسب:
نویسنده: نرگس طاهری